Úff langt langt síðan....
Já vá,frekar langt síðan ég skrifaði inn einhverja færslu á þetta blessaða blogg mitt.
Margt búið að gerast þetta síðasta ár. Ég gekk í gegnum erfiðasta part lífs míns í maí og ég mun aldrei jafna mig alveg,get einungis lært að lifa með þessu. Ég sakna tengdapabba míns daglega og mér finnst erfitt að vita til þess að börnin mín fái ekki að kynnast honum betur,sérstaklega Alla mín sem var ekki nema eins og hálfs þegar hann dó. Við sýnum þeim samt reglulega myndir og segjum þeim sögur af honum. Í gær hefði hann orðið 57 ára.... Það var erfiður dagur.
Annars endaði árið ágætlega. Ég er búin að vera dugleg að koma mér áfram í tónlistinni,en elsku tengdapabbi var alltaf duglegur að styðja mig í henni. Í raun finnst mér ég vera að gera þetta svo mikið fyrir hann,því hann hafði alltaf trú á mér. Ég veit að hann situr við hlið mér og hvíslar hugmyndum af lögum í eyrað á mér,enda hef ég aldrei á ævinni samið jafn mikið af lögum.
Ég er búin að vera að taka upp 2 lög eftir mig,annað sem ég samdi til tengdapabba. Svo hef ég verið að vinna ofsalega mikið með elsku Alan,sem er núna orðinn einn af mínum bestustu vinum,enda yndislegur maður. Við erum búin að halda saman tvenna styrktartónleika og erum dugleg að syngja fyrir hvort annað inn á lögin hjá hvort öðru,auk þess að vera að klára lag saman sem við ætlum að gefa út. Ég er svo að stefna að ýmsu í samb. við tónlistina sem ég vil kannski ekki gefa upp alveg strax....en ég get lofað því að það er allt saman mjög spennandi !!
Í september ákvað ein af mínum elstu vinkonum hún Kristin Ólöf,en við erum búnar að vera vinkonur í 21 ÁR núna, að gifta sig honum Adda sínum. Þetta var yndislegur dagur í alla staði og þau hjúin voru svo yndislega að treysta mér fyrir tónlistinni í kirkjunni og svo fyrir að baka brúðartertuna þeirra. Við vinkonurnar vorum svo með smá uppákomu í brúðkaupinu þeirra og heppnaðist bara frábærlega.
Það besta við allt þetta er það að elsku Kristín mín og Addi eiga von á gullmola,sem kom undir í kringum brúðkaupið þeirra.
Í desember,eða eftir desember,fékk nóg af sjáfri mér og ákvað að gera e-h í mínum málum og fór því í átak Ég sem hélt að ég gæti það ALDREI!! EN ég hef bara verið asskoti dugleg og er búin að missa um 3 kg á 2 og 1/2 viku,sem mér finnst frábært !!! Ég stunda súlufittness og dans 4x í viku og mér líður frábærlega. Ég er hvergi nærri hætt !!

Fyrir (í nóvember 2009)....
og svo 3kg léttari bara 2 og 1/2 viku eftir breytt mataræði.
Elsku börnin mín bara stækka og stækka og Davíð Máni verður 10 ÁRA á þessu ári!! Alla mín varð 2 ára þann 10.jan og Sissa mín verður 4 ára þann 4.febrúar. Mamman á heimilinu varð svo 27 ára þann 4.jan og nálgast nú þrítugsaldurinn óðfluga,ekki það að ég hafi einhverjar áhyggjur af því. Hins vegar þá nálgast maðurinn minn þrítugsaldurinn aðeins hraðar en ég og verður þrítugur þann 2.apríl.
Við eigum svo 3 ára brúðkaupsafmæli í byrjun Júní,ótrúlegt hvað tíminn líður hratt.
Ég held að ég sé búin að segja svona c.a frá því sem stóð upp úr núna síðasta ár og byrjun þessa árs. Þó svo að dagarnir séu búnir að vera bjartir og mikið gott gerst er samt alltaf þessi skuggi sem hangir yfir manni.
Söknuðurinn hverfur aldrei.
Kveðja: Frú Wium.
Knús og kram :*

wuw you so much!